Van burn out naar beter #4: ‘Van de psycholoog krijg ik de wind van voren’

Krista doet wat in haar macht ligt om te herstellen van haar burn out en heeft de hulp van een psycholoog ingeschakeld. Maar dat blijkt allesbehalve een perfecte match…

De opluchting even van mijn werk verlost te zijn voert de boventoon in de weken na mijn gesprek met de bedrijfsarts. Ik lijk wat op te knappen. Hoewel alleen de gedachte aan mijn werk me al kippenvel bezorgt, lukt het me aardig me voor de ellende af te sluiten en overtuig ik mezelf ervan dat ik vast snel weer beter zal zijn. Dat ik ook weer aan het werk moet als het over is, negeer ik voor het gemak maar even. De gedachte daaraan doet me huiveren, een gegeven wat op zich al reden tot nadenken zou mogen zijn…

Zie je, ik heb mijn leven in de hand. In het zwembad althans…

Ik koop een abonnement voor het zwembad. Beweging lijkt me goed. Heen en weer ga ik, twee keer in de week. Ik word er vreselijk moe van, maar het geeft me ook een goed gevoel. Die banen zijn lekker overzichtelijk, en als ik me tot doel stel er 25 te zwemmen, dan doe ik dat ook. Het halen van die doelen, het leveren van die prestatie, dat geeft me een gevoel van controle. Zie je wel, ik heb mijn leven zelf in de hand. In het zwembad althans… Na het zwemmen beloon ik mezelf met een paar minuten in het Turks stoombad.

Ik weet niet goed wat ik denken moet, maar besluit haar het voordeel van de twijfel te geven

Ik heb inmiddels ook de arbeidspsychologe benaderd, die huisarts Rob me heeft aangeraden. Een bijzondere vrouw met grijs, woest krullend haar. Haar kantoor is gevestigd in een voormalig woonhuis, een wat stoffige jaren ’20 woning met een prachtige, gedraaide trap. De wachtruimte is in de hal onderaan die trap, grenzend aan haar werkruimte. Voor mijn eerste afspraak moet ik daar even wachten. Ik hoor haar aan de andere kant van de deur een telefoongesprek voeren. Zoals dat gaat in zulke situaties doe ik hard mijn best het gesprek niet te volgen, maar dat lukt natuurlijk niet. Ze heeft zo te horen de werkgever van een cliënt aan de lijn, die ze niet zachtzinnig uitfoetert. Erg professioneel klinkt het allemaal niet, wel daadkrachtig. Ik weet niet zo goed wat ik ervan denken moet maar besluit haar het voordeel van de twijfel te geven.

Na elke afspraak met de psycholoog trek ik in verwarring de deur achter me dicht

Met deze vrouw voer ik vijf gesprekken. Na elke afspraak trek ik in verwarring de deur achter me dicht. Ze toont zich doortastend, maar ook hard. Ik heb niet de indruk dat ze echt naar me luistert. Ik vertel haar hoe klein ik me voel als ik met mijn manager spreek; hoe ik eerder trillend als een konijn in een lichtbundel op haar oordeel wachtte als ik iets voor haar gedaan had. “Je moet gewoon harder tegen haar optreden!”, zegt de psychologe. Ze acht tijdens het derde gesprek de tijd rijp een plan van aanpak op te stellen voor als ik weer terug op de werkvloer ben. Ik barst in huilen uit.

Als ik aangeef dat ik echt nog niet kan praten over een terugkeer, wordt ze boos

Als ik aangeef dat ik echt nog niet kan praten over een terugkeer, laat staan over zo’n confrontatie, wordt ze boos. ‘Kom op, maak jezelf niet zo klein, je bent geen klein kind. Je zult toch gewoon weer aan het werk moeten, dat moet je onder ogen zien.’ Ook in de gesprekken die volgen krijg ik regelmatig de wind van voren: ‘Het is tijd dat je wat harder wordt, je moet je niet zo aanstellen.’ Ik kan me absoluut niet vinden in de methodes die ze erop na houdt, merk ik, zo stelt ze bijvoorbeeld voor een brief te schrijven aan mijn leidinggevende, waarin ik haar de schuld geef van alles waar ik nu mee kamp. En dat lost mijn problemen natuurlijk niet op. Wat ik ook van mijn leidinggevende vind, zij kan er niets aan doen dat ik niet met haar kan dealen. Haar de schuld geven van mijn situatie is in mijn ogen een krachtig zwaktebod.

Dit kan zo niet langer. Ik ga de psycholoog bellen

Na het vijfde gesprek heb ik drie dagen lang pijn in mijn buik. Heb ik eindelijk de koe bij de horens gevat en iemand gezocht die me kan helpen bij mijn burn out, krijg ik dáár weer stress van. Op de ochtend van dag drie met buikpijn besluit ik: dit kan zo niet langer. Ik ga de psychologe bellen. Ik zoek haar nummer op in mijn telefoon. Druk het dan weer weg. De was moet nodig worden opgehangen. En ik kan wel een kopje thee gebruiken. Als ook mijn ontbijtbordje in de vaatwasser staat, het aanrecht is afgenomen en ik tien keer de kamer ben rondgelopen roep ik mezelf tot de orde. Ik ga zitten, zoek haar nummer op, haal diep adem en bel.

Jij bent gewoon bang om je problemen onder ogen te zien, zegt ze

LEES MEER: GRENZEN AANGEVEN TIJDENS EEN BURN OUT, HOE DOE JE DAT?

De telefoon gaat drie keer over. Dan neemt ze op. ‘Ja, hoi. Met eh… Krista. Ik eh…. Ik bel je want eh…. Ik wil stoppen met het traject.’ Zo. Dat is eruit. ‘O,’ zegt ze, ‘waarom?’ Ik leg uit dat ik me niet op mijn gemak voel bij haar wat agressieve werkwijze, dat ik niet het gevoel heb dat dat past bij mij. Even is ze stil. Dan zegt ze: ‘Jij bent gewoon bang om je problemen onder ogen te zien. Bij mij kun je daar niet onderuit, en dus kies je er maar voor om weg te lopen.’ Ze zit er zó naast, ze heeft geen idee. Even overweeg ik me te gaan verdedigen. Ik besluit dat niet te doen. ‘Zo zit het niet, maar als jij het op die manier wilt zien vind ik het prima. Ik wil toch graag stoppen. Is er nog iets nodig om het af te ronden?’ ‘Nee, het is goed zo. Succes verder’, zegt ze. En ze hangt op. Trillend kijk ik naar mijn telefoon. Dan sluit ik mijn ogen en voel ik een last van mijn schouders vallen. Ergens fladdert een vleugje trots om me heen. Stoppen met dit traject is voor mij het eerste teken dat ik nog niet al mijn kracht verloren ben tijdens deze burn out. Ik kies ervoor hierin mijn gevoel te volgen, en dat voelt goed.
(Foto: Noel Nichols/Unsplash)

Krista Hogenboom heeft haar eigen coaching praktijk: steppingup.nl. In 2010 kreeg ze een burn out, waardoor ze kritisch naar haar eigen levensgeluk keek. Haar zoektocht leidde uiteindelijk naar haar huidige werk, waarin ze zich wijdt aan het levensgeluk van anderen. In ‘Van burn out naar beter’ vertelt ze over de tijd van haar burn out.

MEER LEZEN: ZORGEN VOOR JEZELF BIJ EEN BURN OUT? LEES DEZE HANDLEIDING…

Wil jij meer innerlijke rust? Het boek 'NIETS' is nu te koop!

'Een mooi en eerlijk boek met een groot inzicht' – Roos Schlikker, schrijver

'Fascinerend verhaal' - Thijs Launspach, psycholoog, schrijver

'Mooi, aangrijpend, kwetsbaar, intiem en moedig' - Saskia Smith, journalist

Koop het boekLees er meer over