Catelijne zoekt kalmte: hypnotherapie

Catelijne zoekt kalmteHoe word je rustig in je hoofd? Een hele uitdaging voor de moderne mensch. En zeker voor Catelijne Elzes, want ze is een klassieke tobber. Al zo’n tien jaar probeert ze haar rusteloosheid te bestrijden, met wisselend succes. Lees wat helpt (en wat niet). Dit keer probeert ze: hypnotherapie (nee, nu niet stoppen met lezen!)

Tien jaar geleden vertelde een vriendin van mij dat ze regelmatig naar een hypnotherapeut ging. Slecht hoor, maar ik vroeg niet eens wat het precies was. Ik schreef het af als ‘zweverig’ en ‘beetje eng’. Tot ik er een jaar geleden een verhaal over moest schrijven. Inderdaad, hypnotherapeuten maken gebruik van hypnose, maar nee, daar is dus niks zweverigs of engs aan. Hypnose heeft in dit geval niks te maken met als een kip zonder kop kakelend over een podium rennen. Het is gewoon een vorm van in diepe concentratie komen. Net als wanneer je in een boek verdiept bent en niet merkt dat iemand de kamer binnenkomt.

Hypnotherapie is niet zweverig, maar gebaseerd op harde feiten

Tijdens hypnotherapie laat je je meevoeren in een fantasie. Nou is fantasie voor mij ook wel een beladen woord, want dat stond vroeger niet zo hoog aangeschreven bij ons thuis. Intelligent zijn, wetenschap, harde feiten, daar kon je mee scoren. Maar tijdens de research voor het verhaal ontdekte ik dat hypnotherapie gebaseerd is op harde feiten. Het werkt wetenschappelijk bewezen. Het is zelfs opgenomen in de artsenrichtlijn voor de behandeling van het prikkelbare darm syndroom (krampen, opgeblazen gevoel, gedoe met je ontlasting). Nou heb ik de ziekte van Crohn, dat is net iets anders, maar ik was toch getriggerd. Zeker toen ik las dat je immuunsysteem er letterlijk beter van kan worden én dat hypnotherapie stress vermindert…

Verrast
Lang verhaal kort; ik boekte drie sessies bij een gerenommeerd therapeut en liet mezelf verrassen. Verrassen door de warme vrouw die tegenover me zat wier stem mijn hartslag al deed dalen. En door de oefeningen. Ze deed ze live, terwijl ik op haar kantoor in een luie stoel zat en ik kreeg ze mee naar huis voor op mijn telefoon. Hypnotherapie werkt met het schetsen van scenario’s, zeg maar sterke beelden, en mijn scenario ging ongeveer zo: ‘Je loopt door de duinen. De temperatuur is precies goed. In de verte zie je de zee. Je hoort ‘m ook al. Hier en daar het geluid van een meeuw. Eenmaal op het strand doe je je schoenen uit en voel je het warme zand tussen je tenen.’

Het was iets met regenboogkleuren, goed gezelschap en de zon op je huid

Ik zal hier niet het hele verhaal vertellen want dan val je misschien boven je telefoon of computer in slaap, maar het was iets met regenboogkleuren, goed gezelschap en de zon op je huid. Ik moest wel even wennen omdat ik steeds dacht: doe ik het wel goed? Ik kon namelijk nog steeds auto’s horen toeteren op straat en ik had ook nog wel andere gedachten tussendoor, over mijn nieuwe schoenen bijvoorbeeld en of ik die toch niet uit had moeten trekken… Maar ik belandde uiteindelijk elke keer wel in een zeer relaxte staat van zijn. Met een soort vakantiegevoel stapte ik na de sessies weer op de fiets. En ik deed de oefeningen met plezier elke dag thuis. Niet zo verwonderlijk, want je mag gewoon op je bed gaan liggen met je oortjes in en je rustig laten praten door een lieve stem. Wie wil dat nou niet?

Luchtballon
In het begin had ik nog wel moeite om me mee te laten voeren in een fantasie. Er zat ook iets in het scenario met een luchtballon die van het strand vertrok, een schelp die me advies kon geven en een glijbaan zonder eind. Daar had ik moeite mee, want dat is toch allemaal niet mogelijk? Was hypnotherapie niet te veel een vorm van vluchten uit de realiteit? Toen ik deze bezwaren met mijn therapeut besprak, had ze een goed antwoord. Iets in de trant van: je laat je toch ook elke dag meevoeren door negatieve fantasieën? Als je je zorgen maakt, gaat dat ook meestal over dingen die nog niet zijn gebeurd? Waarom die negatieve insteek niet in ieder geval één keer per dag vervangen door een positieve? Beter voor je hoofd én je lichaam. Touché!

Die pratende schelp laat ik voortaan maar gewoon op het strand liggen

Met de therapie ben ik al een paar maanden klaar. De oefeningen doe ik nog steeds, zo’n drie keer per week. Een kwartiertje per dag op minivakantie zonder een stap te zetten. Elke keer wordt ik er weer kalm van en na afloop voel ik me opgefrist. Alsof ik de plantjes in mijn lijf en hoofd water heb gegeven. Hypnotherapie blijkt uiteindelijk behoorlijk goed bij mij te passen. Nou ja, behalve die pratende schelp dan, die laat ik gewoon maar lekker op het strand liggen voor een langsschuifelend krabbetje. Haha, wat zal die schrikken. Ik zeg: leve de fantasie!

PS. Binnenkort ga ik mijn excuses aanbieden aan die vriendin voor mijn ongeïnteresseerdheid.

Tips:
Hypnotherapie is geen beschermd beroep, dus zelfs een timmerman mag het doen. Zoek altijd een therapeut die uit de zorg afkomstig is, een arts of verpleegkundige en check of iemand is aangesloten bij Nederlandse Vereniging voor Hypnose of de Nederlandse Beroepsvereniging van Hypnotherapeuten.

Handig om te weten:
Niet iedereen is even gevoelig voor hypnose. Vijf tot tien procent van de mensen is heel goed hypnotiseerbaar, daarna volgt een middengroep die aardig goed te hypnotiseren is en tot slot is vijf tot tien procent er niet gevoelig voor. Tijdens je eerste sessie krijg je een testje waaruit blijkt of het bij jou kan gaan helpen. Vraag daar anders van tevoren om!

VERDER LEZEN: Muziek om je op te vrolijken? Hier vind je het!

Heb jij weleens onder hypnose geweest? Praat erover mee op Facebook!

Meer over Catelijne Elzes vind je hier
(Foto Catelijne: Margriet Hoekstra)