Hoe ik stopte met mijn dromen te dwarsbomen (jij kunt het ook)

Er is zo’n blauw-gele emoticon met grote ogen, een open mondje en twee handjes tegen de wangen gedrukt. Die geeft het beste weer hoe ik me voel sinds afgelopen donderdag.

Ik heb het namelijk gezegd. Ik heb het echt gedaan. Hardop. In mijn wekelijkse video die ik breeduit op social media heb gedeeld. Mensen hebben het gezien, erop gereageerd. Terugtrekken is geen optie meer. En dus spreek ik het bij deze nog maar eens uit: ik ga dit jaar een boek schrijven. Soms is iets uitspreken de beste route van dromen naar doen. Maar dat uitspreken, dat is best spannend. ‘What was I thinking?!’ denk ik nu steeds. Hartstikke leuk, dat ik al jaren zo’n plan in mijn hoofd heb, maar moest ik dat nu echt hardop zeggen? Ja. Dat moest echt. Anders blijft het een plan in mijn hoofd. En van een plan alleen is nog nooit iemand gelukkig geworden. Schrijven heb ik altijd al gedaan, zodra ik wist hoe het moest schreef ik verhalen. De eerste ging over Nina, een hond. Toen was ik zeven. Later werden de verhalen langer, schreef ik complete avonturen en liefdesverhalen.

Toen werd ik volwassen, dacht ik na over ‘wat anderen ervan vonden’

En toen werd ik volwassen. Ik ging nadenken over wat ‘anderen er eigenlijk van vonden’. Ik kreeg het ook te druk met andere dingen. Dingen die ik voorrang gaf. Niet in de laatste plaats omdat dat makkelijker was. Schrijven is abstract. Waar ga je het dan over hebben? Hoe lang ga je erover doen? En een boek schrijven, kan ik dat eigenlijk wel? En natuurlijk ook: misschien vinden anderen het wel een stom boek. Of wil niemand het lezen. En dus deed ik er niets mee. De droom bleef, maar ik drukte hem weg. En toch bleef het sudderen. Ik heb een verhaal bij me, en dat wil verteld worden. Dat doe ik deels op deze plek via mijn artikelen en mijn rubriek ‘Van burn out naar beter’, ik doe het deels via mijn video’s op Linkedin, ik vertel het natuurlijk ook via mijn werk als coach. Maar blijkbaar is dat niet voldoende. Het kriebelt natuurlijk niet voor niets.

Ik heb het hardop gezegd, dat maakt me nerveus, maar geeft me ook rust

Aan het begin van dit jaar was het opeens genoeg geweest. Ik gaf mezelf de keuze: óf de rest van mijn leven blijven rondlopen met de gedachte aan een boek wat nooit geboren wordt, óf de stoute schoenen aantrekken en het gewoon gaan doen. Ik koos voor het laatste. Door mijn keuze ook direct wereldkundig te maken kan ik echt niet meer terug. Ik heb nu hardop gezegd wat ik ga doen. Dat maakt me bloednerveus, maar geeft me ook rust. Ik heb het nu gezegd, ik kan niet meer terug. Gaat het me lukken? Ik heb geen idee. Maar als ik het niet probeer lukt het zeker niet. Natuurlijk word ik overspoeld door twijfels. Kan ik het wel? En die anderen hè… Zullen ‘ze’ niet denken dat ik het alleen maar doe om hip te zijn? Een boek schrijven is tegenwoordig ten slotte een beetje als letten op je gluteninname. Zonder hoor je er niet echt meer bij. En, ook een leuke: weet ik eigenlijk wel genoeg? Zit de wereld wel te wachten op wat ik te vertellen heb?

LEES OOK: HET EERSTE STRESSED OUT BOEK: ‘NIETS’, HEB JIJ HEM AL?

Zeker, er zullen mensen zijn die het niet kunnen waarderen

Tja. Zeker, er zullen mensen zijn die het niet kunnen waarderen. Er zullen momenten komen waarop ik het allemaal even niet meer weet. Er komen vast nog heel veel dagen dat ik me afvraag waarom ik er in vredesnaam aan begonnen ben. Ik heb een hele rugzak vol onzekerheden tot mijn beschikking, waar ik eindeloos uit kan blijven tappen. Ik ben echter vastbesloten me daardoor niet te laten weerhouden. Daarvoor is het leven echt te kort. Spreek uit wat je wilt doen, zet daarmee de allereerste stap. Het geeft je een stok achter de deur, het maakt van je wens de waarheid. Het zet je met je voeten óver de drempel in plaats van dat je ervóór blijft dralen. Want om je droom heen dralen, dat kun je eindeloos doen.

Ik ga een boek schrijven. Het is maar dat je het weet. Heb jij een droom die je in daden wilt omzetten? Spreek het uit. Naar jezelf. Naar de wereld. En zet dan die volgende, eerste, kleine stap naar je doel. Ik heb het document ‘boek’ alvast geopend…

Krista Hogenboom is coach. Ze heeft haar eigen praktijk: steppingup.nl. Lees vooral ook haar indrukwekkende rubriek ‘Van burn out naar beter’ over de tijd dat ze een met een burn out kampte.

LEES OOK: DE ECHTE REDEN WAAROM JE JE DOELEN NIET BEREIKT? DAT IS DIT...

Wil jij meer innerlijke rust? Het boek 'NIETS' is nu te koop!

Topmodel | Diabetes type 1 | Coma | Journalist | Burn out | Spirituele crisis.
‘NIETS, mijn zoektocht naar innerlijke rust in tijden van alles.


'Een mooi en eerlijk boek met een groot inzicht' – Roos Schlikker, schrijver

'Een aanrader voor iedereen die met stress te maken heeft' - Eline van der Boog/elineschrijfthier.nl, HEBBAN-recensent

'Mooi, aangrijpend, kwetsbaar, intiem en moedig' - Saskia Smith, journalist

post

Geef een reactie