Hoe kuddegedrag de werksfeer (verder) kan verzieken

Mensen zijn kuddedieren. We laten ons graag leiden door de meerderheid. Om te weten te komen wat we moeten doen, waarvoor we het beste kunnen kiezen, kijken we graag naar wat anderen doen. Maar dat kan enorm negatieve gevolgen hebben voor de werksfeer…

Mensen zijn kuddedieren. Niet voor niets adverteren veel merken met uitspraken als: ‘83% van de gebruikers zou dit product aanbevelen’, of ‘Velen gingen u voor!’ Als iedereen het doet, zal het wel goed zijn, toch? En dus vertrouwen we vaak op het oordeel van de meerderheid van de mensen. Zo werkt het bij kinderen al. Denk maar eens aan de hypes op schoolpleinen, zoals vorig jaar de fidget spinners opeens een enorme rage waren (helpen die tegen stress? Lees het hier), of, veel langer geleden, de flippo’s, ken je ze nog? Iedereen heeft ze, dus we vinden het leuk.

Omdat niemand iets doet, doet niemand iets

Andersom werkt het ook: als er iets gebeurt wat eigenlijk niet door de beugel kan volgen we elkaar ook. Iemand gooit bijvoorbeeld zijn lege colablikje op straat. Iedereen die het ziet, vindt eigenlijk dat het niet kan, maar niemand zegt er iets van. En omdat niemand opstaat om er iets aan te doen, staat niemand op om er iets aan te doen. Snap je? Iedereen kijkt naar elkaar en denkt: ‘Nou, zo erg zal het dan wel niet zijn, als anderen er ook niks van zeggen…’ en dus blijft iedereen zwijgen.

Door kuddegedrag houden jullie de verziekte werksfeer in stand

Vertaal dit gedrag nu eens door naar de werkvloer. Daar is het niet altijd even gezellig. Soms is de sfeer slecht, stelt een werkgever onredelijke eisen, is de werkdruk te hoog of wordt er veel geroddeld. Dit soort zaken kunnen behoorlijk veel onvrede veroorzaken. Ook hier geldt de kracht van de meerderheid helaas vaak. Je kunt er veel last van hebben, en er toch niets aan doen. Je denkt misschien: ‘Tja, ik zal wel de enige zijn die er last van heeft, want niemand anders komt in beweging.’ En dus doe je zelf ook maar niets om het te veranderen. Want het zal wel aan jou liggen. En: wat zullen de anderen wel van me denken als ik wel mijn mond opentrek? Je blijft zitten waar je zit, en neemt je onvrede voor lief. Je houdt hem op deze manier zelfs in stand.

Wat doet ertoe wat anderen ervan vinden? Doe er iets aan!

Maar als je er last van hebt, als het je dwars zit, je er minder goed door functioneert, of je gewoon minder plezier hebt dan je zou kunnen hebben, wat kan die massa jou dan eigenlijk schelen? Helemaal niets toch? Wat doet het er toe, wat anderen vinden, of wat anderen doen? Als jij er last van hebt is dat voldoende reden om er iets aan te veranderen. Dus als je het niet meer naar je zin hebt op je werk, get up and leave! Wacht niet af tot anderen vertrekken, wacht niet af tot anderen de weg voor je gladstrijken. Het leven is geen curling-wedstrijd. Sta op, zeg wat je op je hart hebt, spreek je uit, durf een voorloper te zijn. Neem de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk. Ja, misschien ligt het aan jou, misschien ben jij de enige die last heeft van de situatie, misschien ben je echt de enige. So what? Dan ben jij dus ook de enige die belang heeft bij een verandering. Laat aan jezelf zien dat jij de moeite waard bent, ook al moet je dat in je eentje doen. Dat anderen het niet doen wil niet zeggen dat jij dus ook maar moet blijven zitten.

Wie weet welke beweging jij creëert als je de eerste bent

Heb ik dit zelf altijd gedaan? Nee hoor, helemaal niet. Ik heb me vaak genoeg laten leiden door de massa. Ik heb vaak genoeg om me heen gekeken, om teleurgesteld te constateren dat ik blijkbaar de enige was die last had van een bepaalde situatie. Daarna vertelde ik mezelf dan maar dat ik me niet zo moest aanstellen en het er maar bij moest laten. Dat heeft me nooit veel goeds gebracht. Maar man, wat een kracht komt er vrij op de momenten dat ik wél echt voor mezelf kies, dat ik ga staan voor wat ik waard ben, dat ik grenzen stel en die niet langer overschrijdt. Doodeng, om in mijn eentje op de barricade te stappen en te kiezen voor mezelf. Maar ik doe het tegenwoordig zeer regelmatig, en heb er nog nooit spijt van gehad. En wie weet welke beweging je creëert als jij de eerste bent. Misschien ben jij wel degene die de massa in beweging brengt. Zo niet? Ook goed. Dan heb je in elk geval voor jezelf een krachtige keuze gemaakt.

Krista Hogenboom is coach. Ze heeft haar eigen praktijk: steppingup.nl. Lees vooral ook haar indrukwekkende rubriek ‘Van burn out naar beter’over de tijd dat ze een met een burn out kampte. Binnenkort zal stressedout.nl e-courses en Masterclasses gaan organiseren
. Op de hoogte blijven? Schrijf je in voor de Minder Stress Mail o.v.v. ‘innerlijke rust’ en jij hoort als eerste wanneer we beginnen!

LEES OOK: DIT GEBEURT ER ALS JE VOORAL DOET WAT ER VAN JE VERWACHT WORDT…

Wil jij meer innerlijke rust? Het boek 'NIETS' is nu te koop!

Topmodel | Diabetes type 1 | Coma | Journalist | Burn out | Spirituele crisis.
‘NIETS, mijn zoektocht naar innerlijke rust in tijden van alles.


'Een mooi en eerlijk boek met een groot inzicht' – Roos Schlikker, schrijver

'Een aanrader voor iedereen die met stress te maken heeft' - Eline van der Boog/elineschrijfthier.nl, HEBBAN-recensent

'Mooi, aangrijpend, kwetsbaar, intiem en moedig' - Saskia Smith, journalist

post

Geef een reactie