Maria’s man had ’n burn out #29: ‘En toen las ik dat zelfhulpboek’

Maria heeft het gevoel dat ze geleefd wordt door de burn out van haar man. Ze is zichzelf kwijt. En dan wordt ze door nota bene een zelfhulpboek opeens op een heel andere route gezet: hervindt ze zichzelf?

Misschien ben ik te lang op mezelf geweest sinds ik freelancer ben. Ben ik sluipenderwijs verworden tot een kluizenaarsvrouwtje dat met dichte gordijnen stukjes tikt en de deur enkel nog uit komt voor een pak melk en brood. Nu mijn man door z’n burn out nog vaak thuis is, merk ik dit ongenoegen vaker op bij mezelf.

Ik heb sinds de burn out van mijn het gevoel dat mijn leven me overkomt

Ik heb het gevoel dat mijn leven me overkomt. Sinds de burn out van mijn man overheerst dit gevoel, en dan hebben we het toch al over bijna twee jaar. Mijn leven anders, kan dat? Ja dus, zo verzekerde een uitgever mij. Ze gaf me een Amerikaans zelfhulpboek dat mij belooft mijn leven opnieuw te herschikken, in te richten. En of ik daar een artikel over wil schrijven. 

Het kost even om door de Amerikaanse stijl van het boek heen te lezen; ik moet bijvoorbeeld enge dingen doen, zoals ‘prototypes van mijn leven maken’. Een van de opdrachten is een halfuurtje opschrijven waar ik blij van word. Waar gaan mijn verlangens naar uit, wat zou ik nog willen doen? Twee dingen springen er elke keer uit: mooie verhalen schrijven en muziek maken.

Zijn het nou loze beloftes of gaat dit echt wat veranderen?

Het feit dat ik hier weer over na kan denken, zorgt ervoor dat het op een prettige manier weer licht in mijn hoofd wordt. Een beetje vergelijkbaar met het geluksgevoel als je nét een zonvakantie hebt geboekt. En dan heb ik alleen nog maar opgeschreven wat ik zou willen. Geen wonder dat die boeken zelfhulp heten; zonder dat je wat uitvoert voel je je al een nieuw mens. Zijn het nou loze beloftes of gaat dit echt wat veranderen? Niet als je er niet met anderen over spreekt, zeggen de zelfhulpschrijvers. Hè jammer. Met anderen overleggen past niet zo bij me, helemaal niet nu ik voor mezelf werk. Ik ben gewend om dingen in mijn eentje op te lossen.

De eerste keer dat we bij haar thuis afspreken, is het net of we gisteren nog samen zongen

Ik was als kind een dagboekschrijver, geen schoolkrantmaker. Ook iets als muziek maken, doe ik veilig binnen de muren van mijn eigen huis. Mijn man moedigt me aan er iets meer mee te gaan doen en gaat meteen op Spotify zoeken naar muziek die bij mij en mijn stem past. Ik wil wel, maar dan toch niet in mijn eentje zeg ik tegen hem. In mijn eentje sterf ik duizend doden. 

Dan word ik een tijdje later gebeld. Ze zegt dat ze had gehoord dat ik wil gaan zingen en vraagt of ik dit samen met haar wil gaan doen. Op een podium met mensen die naar je staren. We hebben dit in een grijs verleden al eerder samen gedaan. Na enige reserves zeg ik toch ja. Als ik dit niet in elk geval probeer, krijg ik zeker spijt. En dat blijkt ook wel, want de eerste keer dat we bij haar thuis afspreken is het net of we gisteren nog samen zongen.

Ruimte in je leven creëren, het kan dus; zelfs met een man die worstelt met z’n burn out

Ruimte in je leven creëren, het kan dus. Zelfs met een man die worstelt met z’n burn out kun je met een beetje creativiteit nog steeds iets doen waar je blij van wordt. En niet alleen blij, het blijkt voor mij een zuurstoftank. Stom dat je zo verliefd kunt worden op een activiteit, maar het werkt wel. Voor de een zal dat sporten zijn, voor de ander door een stad langs de grachten wandelen, door musea struinen. Deze tijd voor mezelf geeft me de moed en het geloof dat ik weer wat kan en dat ik het blijkbaar ook voor elkaar kan krijgen. Ik dacht dat mijn leven werd opgevreten door die allesverslindende burn out, door het steeds maar zorgen en me zorgen maken. Maar ik merk dat al deze zaken een stuk lichter worden, zodra ik daarnaast iets doe waar ik heel gelukkig van word.
(Foto: Lucas Sankey/Unsplash)

Freelance journalist Maria van Beelen schrijft voor diverse (opvoed)bladen. Ze vertelt op STRESSED OUT over de periode dat haar man met een burn out worstelde.

LEES DOOR: WANNEER HEEFT HET WEL ZIN OM  ZELFHULPBOEKEN TE LEZEN? KRISTA LEGT HET UIT…