Ondermijnende gedachten #3: Jij je zin! Dan houd ik me wel koest…

Volgens de theorie hebben we allemaal kindconclusie 1 (ik ben niet welkom, ik moet hier weg!) of kindconclusie 2 (ik ben niet genoeg, er is niet genoeg) getrokken – of allebei. Dat betekent dat we regelmatig denken dat we er niet bij horen of dat we niet genoeg zijn. De drie stromen van ondermijnende gedachten die in de komende artikelen volgen, komen voort uit specifieke situaties. Deze week aandacht voor de conclusie van het kind dat zich vernederd voelde.

Dat gebeurt wanneer er over je grenzen is gegaan, wanneer je je machteloos voelde ten opzichte van ‘de grote mensen’ en je neerlegde bij wat je dacht niet te kunnen veranderen. Voor de lieve vrede slikte je je woede in – en daarmee je zelfrespect.

Zou je je weer vrij willen voelen om echt te zijn wie je bent?

Hoe fijn zou het zijn om te voelen dat jouw leven echt van jou is? Als baby, peuter, kleuter of opgroeiend kind trokken we conclusies over onszelf. Op basis van die 5 kindconclusies bouwden we ons zelfbeeld. Als volwassenen hoeven we niet alles te geloven wat we op basis van die vroege conclusies voelen en denken.

Doe de test en kijk of jij een type bent met kindconclusie 3 ‘Jij je zin! Dan houd ik me wel koest’

Hier nog even de 5 kindconclusies. Misschien gebruik je niet precies deze woorden. Toch zul je je waarschijnlijk in tenminste twee van de vijf basisgedachten herkennen. Deze week gaat over kindconclusie 3.

1. Ik ben niet welkom, ik moet hier weg
2. Er is niet genoeg ….., ik ben niet …. genoeg
3. Jij je zin! Dan hou ik me wel koest
4. Ik moet de controle houden en winnen
5. Ik moet me aanpassen en me gedragen zoals het hoort

Mensen die zichzelf tegen vernedering beschermen zijn vaak heel begaan met anderen

Harry durft zijn baas niet onder ogen te komen. Weer heeft hij het stuk niet af dat op zijn bordje ligt. Hij weet dat verder uitstel niet acceptabel is. Toch is zijn angst dat hij met het verkeerde komt zo groot dat hij het niet voor elkaar krijgt om zijn gedachten op papier te zetten. Op de weg naar zijn werk stopt hij bij het benzinestation om nog wat lekkers te kopen. Sacha wil eigenlijk fotograaf worden maar ze durft niet. Dus werkt ze nog voor de groothandel waar ze als student ooit terechtkwam. Ze vindt zichzelf zo stom dat ze niet kan kiezen dat ze met niemand over haar dilemma wil praten. Daarom doet ze zichzelf altijd extra vrolijk voor. Dat voorkomt dat mensen willen weten hoe het echt met haar gaat. Harry en Sacha zijn leuke, creatieve mensen die erg begaan zijn met het lot van anderen. Maar in hun jeugd hebben zij zoals zovelen iets meegemaakt waardoor ze denken dat zij geen recht van spreken hebben. Daarom proberen ze altijd te kijken wat een ander graag wil en cijferen ze zichzelf weg. Van buiten lijken ze de gezelligheid zelve. Van binnen voelen ze zich vaak machteloos.

Je woede en frustratie is eigenlijk je levenskracht

Dit is het klassieke verhaal. Een meisje zit vol overgave een kat te tekenen. In haar fantasie beleeft ze avonturen met dit lieve poesje. In het voorbijgaan zegt haar moeder:
‘Wat een mooi vosje.’
‘Het is een poes’, mompelt het kind.
‘Nee, hoor,’ lacht mama, ‘met die staart en dat snuitje is het een vosje. Kom, dan hang ik hem op zodat we ‘m allemaal kunnen zien.’
Het kind is verbijsterd. Net beleefde ze in haar fantasie nog avonturen, nu is haar tekening afgepakt en wordt haar kat voor een vos versleten. Ze zucht en neemt zich voor haar creativiteit voortaan binnen te houden.
Andere kinderen maken ergere situaties mee. Met die aardige buurman, bijvoorbeeld, die ze aanraakt zonder dat zij het zelf willen. Maar wat kunnen zij daartegen doen?
Zo ontstaat het gevoel dat je machteloos bent tegenover ‘de grote mensen’ die je leven bepalen. Je laat je hoofd hangen. Je slikt je boosheid in en je gaat eten om jezelf zoet te houden. Intussen denk je voortdurend gedachten die vaak de woorden ‘altijd’ en ‘nooit’ bevatten.

Zoals:
‘Laat ik maar weer doen wat de anderen willen’
‘Naar mij wordt toch nooit geluisterd’
‘Laat ik me altijd maar vrolijker voordoen dan ik ben’
‘Ik ben boos maar wat kan ik aan de situatie veranderen?’

Dit soort gedachten horen bij creatieve mensen met een groot inlevingsvermogen. Als je dit soort gedachten leert herkennen, kun je beginnen om ze niet te geloven. Je bent niet langer het kind dat de eigen grenzen niet kan bewaken. Als je erkent wat er jou is overkomen, kun je jezelf en je creativiteit bevrijden en de baas worden over je eigen leven.

Je kunt negatieve gedachten vervangen door positieve

Sacha begon een dagboek bij te houden over de afbrekende gedachten over zichzelf, haar werk en haar besluiteloosheid. Ze kreeg het advies om te kijken wat ze daarin kon waarderen. Zo ontdekte ze dat zij het eigenlijk super van zichzelf vond dat ze al zo lang haar eigen geld verdiende. En hoeveel ze op haar werk had geleerd. En dat ze gewaardeerd wordt door haar collega’s. Op die basis ging ze met haar woede aan de slag. Het was een heel proces om haar woede niet meer met snoep te stillen, maar ze was vastbesloten om meer van haar leven te maken.

Wat als jij met je leven mag doen wat je zelf wilt?

De eerste stap op weg naar de vrijheid om je eigen leven vorm te geven is je moedeloze gedachten te leren herkennen. Je kunt bijvoorbeeld beginnen je ondermijnende gedachten dagelijks op te schrijven. Na een tijdje kun je zien hoe je jezelf daarmee tegen inbreuk probeert te beschermen. Vervolgens kun je je realiseren dat je inmiddels een volwassene bent die alles tot nog toe heeft overleefd. Zo sterk ben je dus. Dat is ook goed om je te realiseren. Zoiets gaat niet van vandaag op morgen. De kunst is om niet op te geven en misschien heb je hulp nodig.

Elke week laat ik van een van De 5 kindconclusies zien wat voor terugkerende gedachten jou kunnen plagen en hoe je je daarvan kunt bevrijden. Inzicht in de conclusies die jij als klein kind trok kan helpen om als volwassene je leven in eigen hand te nemen. Hier kun je testen om te kijken wat jouw kwaliteiten zijn.

Lisette Schuitemaker is auteur van ‘De 5 kindconclusies‘ – hoe ze de basis vormen van je hele denken en doen’ dat ook in het Engels, Duits en Italiaans verscheen. Op deze plek schrijft ze wekelijks over telkens terugkerende gedachten die we niet hoeven te geloven en de kwaliteiten die bij elk van de 5 kindconclusies horen. Meer over haar en haar andere boeken vind je op lisetteschuitemaker.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *