Tamarah tipt: zo overleef je de feestdagen met een burn out

tamarahZe staan weer voor de deur, de feestdagen. Voor mensen zónder burn out al een stresstoestand. Lekker dan, als je op dat moment een burn out hebt. Hoe pak je dat zo stressvrij mogelijk aan? Tamarah, van Unplug Jezelf, heeft er ervaring mee. Ze legt je in dit artikel uit welke fouten zij maakte en hoe ze het nu doet.

O help. Ze staan weer voor de deur – de feestdagen. Ieder gezond mens krijgt hier al stress van. Dat baseer ik op alle keren dat ik expres naar de supermarkt ging op kerstavond, omdat ik die drukte juist zo gezellig vond en om mensen te kijken. Nu zou ik daar een paniekaanval van krijgen!

Vorig jaar vond ik de feestdagen vooral heel heftig

Nu ik weer (redelijk) gezond ben, merk ik toch dat ik er al nerveus voor ben. Feestdagen.
De afgelopen twee jaar was namelijk geen feest. Ik vond het heel heftig. En dan voelt het bijna als een soort trauma omdat ik er tegenop zie, of bang voor ben, om me dit jaar weer zo te voelen. Dus ik heb besloten dat ik dit jaar heel rustig wil, om ‘de feestdagen’ in mijn hersenen weer in een soort van positief om te zetten. Dus dat feestdagen niet per se gerelateerd staan aan stress en die extreme vermoeidheid.  Maar ja, hoe doe je dat?

Met feestdagen gelden eigenlijk dezelfde ‘regels’ als de rest van het jaar, maar op de een of andere manier word je heel snel erin opgeslokt. Je zegt al gauw ‘ja’ op dingen, omdat het kerst is, of omdat het hoort of moet, omdat iedereen het doet.
Dus: plannen! En: wat WIL jij? Maar bedenk ook: wat KAN jij?

Te hoge lat
Twee jaar geleden, toen ik pas twee maanden daarvoor de diagnose had gekregen, wilde ik toch per se kerst bij mij thuis doen met de familie. Dat hadden we in september afgesproken en dus wilde ik dit per se doorzetten. De dag van kerstavond had ik gewerkt (retail, dus drukte) en die avond was ik als een malle het huis aan het versieren en mijn ingewikkelde Jamie Oliver dessert én eggnog aan het maken. Zucht. Dit is dus een typisch voorbeeld van wat kán jij? Ik kon dit niet. Maar ik wílde heel graag. Maar deze oude Tamarah, die perfectionistische, loyale persoon met een groot verantwoordelijkheidsgevoel, die de lat veel te hoog legde en die geen grenzen kon (of durfde) aan te geven moest en zou kerst bij haar thuis vieren!
Herkenbaar?

De selfie, met de rode plofkop van het huilen, staat nog altijd in mijn telefoon

Gevolg: Met oud en nieuw lag ik om halfnegen in bed. Alleen. In m’n eigen huis.
Vreselijk. Het lukte me die dag gewoon niet om ergens heen te gaan. En ik had zes opties voor feestjes! Maar ik kreeg het niet voor elkaar. Die betreffende avond heb ik een selfie gemaakt. Hier heb ik een rode plofkop van het huilen en zie ik er vermoeid en vermagerd uit. Deze foto staat nog altijd in mijn telefoon, zodat ik weet dat het zo nooit meer zal (mag) worden.

Bewuster
Vorig jaar ging het wat beter maar was ik vooral jaloers op mijn twee schoonzussen, die met hun partners naar Maleisië waren vertrokken en had ik bedacht dat ik het voor dit jaar ook zo zou doen. Dat feest is (tot nu toe dan) niet doorgegaan maar ben ik wel een stuk bewuster van mijn grenzen.

Dit is mijn plan:
– Ik ga het niet bij ons thuis doen.  Geen kerst. Geen oud & nieuw feest – ik wil om 1 uur naar m’n bed kunnen als ik dat wil. Ook geen nieuwjaarsborrel.
– Ik ga geen gerechten klaarmaken. Ik wil alleen maar overal aan kunnen schuiven.
– En cadeaus koop ik online.

Bij mijn familie doen we kerstavond en met de schoonfamilie doen we tweede kerstdag, zodat we tussendoor een rustdag hebben. Perfect. Samen op de bank met de katjes en de kerstkitsch film Elf. Mega egoïstisch misschien, maar dit is wat ik voor nu even moet doen.

Ik hoop dat als je nu onverhoopt in een burn out zit, je het ook zo gaat doen. Echt aan jezelf denken. Volgend jaar is alles anders en beter. En januari komt vanzelf. Promise!

LEES VERDER: Hoe werkt stress eigenlijk precies? Dat legt Eveline je uit!

Volg jij ons al op Facebook? We zien je daar graag! 🙂