Van burn out naar beter #5: ‘Zelfs naar de supermarkt kan ik nu niet meer’

Krista is volledig tot stilstand gekomen. Zelfs iets simpels als zwemmen of naar de supermarkt gaan is er niet meer bij. En dan moet ze na haar slechte ervaring ook nog op zoek naar een betere hulpverlener om haar te helpen uit haar burn out te komen…

De termijn die de afdelingssecretaresse me voorhield toen ik haar vertelde over mijn afwezigheid, is ruimschoots verstreken; inmiddels ben ik namelijk al drie maanden thuis. Beter ben ik nog lang niet. Het zwemmen gaat niet meer. Na vier weken succesvol baantjes trekken, lig ik op een dag in het midden van het bad en kan ik niet meer verder. Ik ben kapot. Het laatste restje energie wat ik nog over had heb ik met het zwemmen opgebruikt. Met veel moeite ploeg ik het water door en hijs ik mezelf op de kant. Exit zwembad.

Wat ik eerst nog wel kon, kan ik nu niet meer, dat benauwt me

Boodschappen doen kan ik nu ook niet meer, van het enorme aanbod in de supermarkt raak ik verward en in paniek. En autorijden is er niet meer bij. Letten op het verkeer, mijn snelheid in de gaten houden, de weg vinden, het is allemaal veel te veel. Wat ik eerst nog wel kon, kan ik nu niet meer, dat benauwt me. Behalve mijn tweewekelijks bezoek aan de huisarts en de periodieke afspraken bij de bedrijfsarts, heb ik nu geen hulp. En ik weet dat ik die dringend nodig heb…
Dat ik mezelf helemaal heb uitgewrongen heeft ook een voordeel: dieper dan dit kan mijn dal niet meer worden. The only way is up.

Ze confronteert me met mezelf op een vriendelijke, maar zeer doeltreffende manier

Via de bedrijfsarts kom ik in contact met een andere arbeidspsychologe. Na mijn eerdere ervaring, ga ik hier met gemengde gevoelens naartoe. Het idee is dat ik hier ga werken aan de manier waarop ik in mijn werk sta. Ik weet dat ik er daarmee niet ben, ik zal ook moeten sleutelen aan mezelf op niet-werk-gerelateerde vlakken, maar dit is een begin.
Gelukkig. Al bij binnenkomst voel ik me bij haar op mijn gemak. Ze confronteert me met mezelf op een vriendelijke, maar zeer doeltreffende manier. Ik bezoek haar elke week en merk dat ik langzaam begin op te krabbelen. Al gauw spreek ik uit dat mijn beroep totaal niet bij me past. Dit weten is één ding, het openlijk toegeven is wel wat anders…

LEES DOOR: DIT IS HET ALLERPIJNLIJKSTE INZICHT VAN JE BURN OUT…

Het enige beeld wat in me opkomt is dat van een lange tunnel

Toch voelt het goed. In welke richting ik dan wel zou moeten zoeken? Ik heb Geen Flauw Idee. Het enige beeld wat in me opkomt is dat van een lange tunnel. Die tunnel, dat is mijn werkveld. En ik zit er midden in. Ik weet dat er ook buiten die tunnel een wereld aan beroepen bestaat, waarin mensen plezier hebben, gelukkig zijn, floreren, maar ik kan de uitgang niet vinden, ik weet niet hoe ik daar komen moet. Ik zie het licht wel, maar, hoe hard ik ook loop, ik lijk er maar niet uit te komen. Het frustreert me enorm, maar het inzicht geeft me gek genoeg ook een enorme drive om mezelf beter te maken. Ik kan dit. Hoe ziek ik me ook voel, ik kom hier wel uit. Ik weet niet hoe, ik weet niet wanneer, maar het gaat me lukken.

Krista Hogenboom heeft haar eigen coaching praktijk: steppingup.nl. In 2010 kreeg ze een burn out, waardoor ze kritisch naar haar eigen levensgeluk keek. Haar zoektocht leidde uiteindelijk naar haar huidige werk, waarin ze zich wijdt aan het levensgeluk van anderen. In ‘Van burn out naar beter’ vertelt ze over de tijd van haar burn out.

LEES OOK: WERKSTRESS? ER IS WEL DEGELIJK EEN OPLOSSING VOOR…