Van burn out naar beter #7: ‘Mijn werk past me niet’

Het is Krista duidelijk: ze zal na haar burn out niet meer terugkomen op de plek waar ze nu werkt. Maar wat dan wél? Dat is een ingewikkelde vraag…

Mijn bezoeken aan de bedrijfsarts gaan nog steeds gepaard met heel veel stress en nog meer tranen. Hij is inmiddels gelukkig wel overtuigd van de ernst van mijn situatie, en pusht me niet meer om snel weer te komen werken. Hij is begripvol en ik voel me door hem gesteund in mijn burn out. Omdat ik me bij de arbeidspsychologe echt alleen maar richt op het verbeteren van mezelf in verband met mijn huidige werk, ga ik op zoek naar een loopbaancoach. Ik wil immers ook ontdekken wat ik dan wil als dit allemaal achter de rug is.

Ik kan niet meer onbevangen kijken, en kleeft er te veel negativiteit aan

Dat ik na mijn burn out niet bij de organisatie wil – of kan – blijven waar ik nu werk is me inmiddels volledig duidelijk. Mijn huidige functie past me helemaal niet, dus daar wil ik niet naar terug. En een andere plek die interessant zou zijn voor mij zie ik ook niet. Bovendien kan ik, door waar ik nu doorheen ga, niet meer onbevangen naar deze organisatie kijken, en kleeft er te veel negativiteit aan voor mij. Ik zou me er nooit meer helemaal kunnen thuis voelen.

Mindfulness leert me: ik heb een lijf, helemaal alleen van mij!

Ik vind een vrouw in de buurt waar ik woon, die creatieve loopbaancoaching geeft. Creatieve loopbaancoching… Iets in mij zegt dat ik veel meer gebruik zou kunnen maken van mijn creativiteit, en dat doen om uit te vinden wat bij me past klinkt me als muziek in de oren. Ik neem contact met haar op. Het blijkt een schot in de roos. Iedere sessie begint met een korte bodyscan. Het is mijn eerste kennismaking met mindfulness. Het geeft me elke keer weer een brede glimlach. Ik heb een lijf, helemaal alleen van mij! Met vingers, en tenen, een neus, een buik, zelfs in mijn voorhoofd zit gevoel, merk ik. Ik voel het allemaal, als ik me er maar op focus. Na de scan doen we de meest fantastische dingen en ontdek ik waanzinnig veel over mezelf.

Ik me voor eerst rust te nemen en om me heen te kijken voor ik begin te werken

Ik doe er bijvoorbeeld een visualisatie oefening, waarin ik door haar rustige stem wordt meegenomen op een wandeling. ‘Als je even onderweg bent kom je een obstakel tegen. Omschrijf dit obstakel voor jezelf.’ Ik zie direct een enorm rotsblok voor me. Ze nodigt me uit me voor te stellen hoe ik aan de andere kant van dat rotsblok kom. In mijn gedachten begin ik met een houweel een trap uit te bikken. Ik zwoeg en zweet me een weg over het rotsblok heen. Als ik even later in diezelfde visualisatie op de terugweg weer bij het rotsblok aankom zie ik dat er een prachtig paadje om het blok heen loopt. Compleet met bloemetjes en al. Ik realiseer me door deze oefening hoe hard ik mezelf altijd laat werken. Rechtdoor moet ik! Met zwaar gereedschap ploeg ik me vastberaden een weg door wat er dan ook maar op mijn pad komt. Zonder op of om te kijken. Ik zie daardoor veel mogelijkheden over het hoofd. Na de visualisatie moet ik er zelf hard om lachen, en neem ik me voor vanaf nu eerst eens rust te nemen en om me heen te kijken voor ik begin te werken.

Huisarts Rob vindt mijn idee voor een tweede kind een buitengewoon slecht plan

Ondertussen ben ik op het lumineuze idee gekomen ons kind een broertje of een zusje te geven. Mijn lief wil dat ook graag, maar heeft ernstige twijfels over of ik dat wel aankan. Mijn hoofd deelt die twijfel, maar mijn hart denkt er heel anders over. Tijdens mijn tweewekelijkse bezoek aan huisarts Rob vraag ik hem wat hij vindt van mijn idee. Hij kijkt me een tijdje zwijgend aan en zegt dan: ‘Ik vind het een buitengewoon slecht plan.’ Zo. Dat kan maar duidelijk zijn… ‘Hoe had je dat precies in gedachten, zo’n zwangerschap? Je raakt al in paniek als je in de supermarkt staat en je bent nog niet eens in staat 25 meter te zwemmen. Jouw lichaam is helemaal niet fit genoeg om een kind te dragen.’

Hij heeft natuurlijk gewoon gelijk, net zoals mijn lief dat had

Daar heeft hij wel een punt… Ik heb er nog niet zo heel erg goed over nagedacht, geef ik toe. ‘Wees nu verstandig en wacht nog ten minste een paar maanden, tot je weer wat meer bent opgeknapt.’ Ik kijk hem wat vertwijfeld aan en moet ook een beetje lachen. ‘Okeeee…’ mopper ik. Hij heeft natuurlijk gewoon gelijk, net zoals mijn lief dat had. Als ik die thuis vertel wat Rob heeft gezegd glimlacht hij. ‘Dat kindje gaat er heus wel komen’, zegt hij. Dan geeft hij me een knuffel. Ik ben nu nóg gemotiveerder dan ik al was om beter te worden.

Krista Hogenboom heeft haar eigen coaching praktijk: steppingup.nl. In 2010 kreeg ze een burn out, waardoor ze kritisch naar haar eigen levensgeluk keek. Haar zoektocht leidde uiteindelijk naar haar huidige werk, waarin ze zich wijdt aan het levensgeluk van anderen. In ‘Van burn out naar beter (lees ze allemaal!)’ vertelt ze over de tijd van haar burn out.

LEES OOK: SOMS KOM JE ER ALLEEN NIET MEER UIT… EN DAN?

Wil jij meer innerlijke rust? Het boek 'NIETS' is nu te koop!

'Een mooi en eerlijk boek met een groot inzicht' – Roos Schlikker, schrijver

'Fascinerend verhaal' - Thijs Launspach, psycholoog, schrijver

'Mooi, aangrijpend, kwetsbaar, intiem en moedig' - Saskia Smith, journalist

Koop het boekLees er meer over