Working it out. Johanna: ‘Na de burn out werd een strijdbaarheid in me wakker’

Stress en balans, hoe gaan anderen daarmee om? Dit keer: Johanna Nolet, founder van Geen Bekende Vrouwen en Johannanolet.nl. Ze schrijft artikelen over onderwerpen als zelfliefde, zelfverwerkelijking en zelfacceptatie en geeft over deze onderwerpen ook workshops, coachingsessies en speeches.

Jouw artikel ‘Stop met het fixen van je lichaam en draag wat bij aan de wereld’ werd gedeeld door Mindshakes, Bedrock en 365dagensuccesvol en was een enorme hit. Gaf dat je stress?
‘Ik was er al wel mee bekend dat mijn stukken soms echt wat losmaken. Zo heb ik weleens een artikel geschreven dat ‘Ik heb iets met zoenende mannen’ heette en ‘Ik ben niet overspannen, ik zit in een spirituele crisis’, ook die werden behoorlijk gedeeld. Doordat het niet de allereerste keer was, wist ik ook een beetje wat je dan kunt verwachten. Dit artikel ging over de westerse – ongezonde – focus op een perfect lichaam.’

Je stond op de bijgaande foto in onderbroek en beha. Wat waren de reacties daarop?
‘Ontzettend veel positieve reacties kreeg ik daarop, maar ook een paar negatieve.’

‘Natuurlijk schrok ik wel van negatieve reacties op de foto van mij in mijn ondergoed’

Wat deden die negatieve reacties met je?
‘Daar schrok ik wel van, ja. Kijk, je kunt het natuurlijk een beetje aan zien komen als je in je ondergoed op de foto staat, niet een superdun modeltype bent en zo’n stuk schrijft, maar ik schrok vooral van het feit dat het vaak ook mensen waren die ik via via kende en die publiekelijk kritiek leverden op vrij persoonlijk niveau. Zo werd me bijvoorbeeld verweten dat ik het om aandacht deed. Dat is nu juist níet mijn intentie geweest, ik wil gewoon iets bespreekbaar maken. Dat mijn integriteit dan in twijfel wordt getrokken, dat doet pijn.’

Hoe reageerde je daar dan op?
‘Ik probeer zoveel mogelijk vanuit liefde en oprechte interesse in de ander te reageren. Maar natuurlijk maken dat soort opmerkingen me ook onzeker. Dus soms reageerde ik, maar soms liet ik het ook gaan. Zolang ik in een gevoel zat dat niet liefde was maar kwetsuur of verdediging, deed ik in elk geval niets.’

Waarom schreef je dat artikel?
‘Ik geloof echt in wat ik daar schrijf; waar hebben we het over: perfectie, een ideaalbeeld. Draag liever echt wat bij aan de wereld, op jouw unieke manier.’

‘Ik ben op mijn twintigste gediagnosticeerd met een hechtingsstoornis’

Vond je het niet spannend, zo in je ondergoed?
‘Ik vind het belangrijk om authentiek te zijn met mijn boodschap en ben daarbij niet bang om mezelf uit te dagen, dat laatste doe ik eigenlijk continu. Ik kwam er op een gegeven moment achter dat ‘jezelf uitdagen’ leidt tot zelfbevrijding. Ik ben op mijn twintigste gediagnosticeerd met een hechtingsstoornis. Dat was in eerste instantie een bevestiging voor al mijn angsten en beperkingen: ‘Zie je wel ik ben niet gek. Mijn angstgevoelens komen ergens vandaan.’ Maar al gauw wilde ik leren hoe ik daar geen slachtoffer van hoefde te zijn. Ik doe dat door in mijn eigen tijd, op mijn eigen manier nieuwe dingen uit te proberen die voor míj belangrijk zijn. Ik forceer mezelf niet om dingen te doen waardoor ik lekkerder in de maatschappij komt te liggen, er ‘normaler’ uitzie voor anderen of me beter aan kan passen, maar om mezelf vrijer te kunnen voelen.’

Hoe kwam het dat je een hechtingsstoornis had en wat houdt dat in?
‘Mijn moeder is manisch-depressief en was daardoor niet altijd emotioneel aanwezig. Daarnaast had mijn vader een eigen zaak waardoor hij veel aan het werk was. Maar wat ook van grote invloed is geweest is dat ik in mijn vroege jeugd veel ben verhuisd. Echt héél veel. Zowel in buiten- als binnenland; ik ben bijvoorbeeld van Portugal naar Amsterdam, naar Tenerife en toen naar Haarlem verhuisd, allemaal voor mijn zesde levensjaar. Door dat vele verhuizen, kon ik voor mijn gevoel geen wortel schieten. Ik zocht het ‘thuisgevoel’ toen ik ouder werd buiten mezelf, ik kwam het liefst op telkens dezelfde plekken, ging het liefst niet te ver van huis. En ook mezelf zijn vond ik moeilijk, ik was bang om ‘anders’ te zijn en voegde me volledig naar anderen. Door mijn jeugd voelde ik me eigenlijk continu onveilig. Ik vond die veiligheid nog niet bij mezelf. Dat leidde bijvoorbeeld tot afhankelijkheidsrelaties en niet voor mezelf durven staan. Een aantal jaren geleden is dat veranderd.’

‘Ik heb een jaar lang kerststerren zitten haken op de bank, zo lamgeslagen was ik’

Vanwaar die verandering?
‘Ik was 27, mijn vader werd ziek en overleed. Mijn moeder werd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. In de tijd erna verloor ik ook nog eens mijn baan als gezinscoach. En mijn relatie liep op de klippen. Tot slot moest ik door dat laatste ook mijn huis uit. Alles waar ik me aan hechtte, viel weg. Toen heb ik een jaar kerststerren zitten haken op de bank, serieus, zo lamgeslagen was ik. Een burn out. Daarna werd er opeens een enorme strijdbaarheid in me wakker. Ik realiseerde me dat je perspectief bepaalt hoe je je leven beleeft en leeft. Laat ik me definiëren door wat ik kwijt ben, of doordat ik er nog steeds bén? Mijn diepste angsten onder ogen te zien en me te realiseren dat je er dan nog steeds kunt zíjn, dat gaf me een enorme kracht. Vanuit die kracht leef ik nu; ik ben niet perfect, maar ik durf naar mezelf te kijken, mijn overtuigingen te bevragen, me aan anderen te laten zien, mezelf te accepteren. Imperfecties en al.’

En toen… richtte je Geen Bekende Vrouwen op?
‘Ja; ik vroeg me af: wat wil ik nou het állerliefst? Dat is toch altijd schrijven geweest. Noem het een roeping. Mijn blog wordt goed gelezen, ik geef workshops, coaching en speeches en momenteel ontwikkel ik een online cursus voor ambitieuze vrouwen, die heet: ‘Be the example you never had.’ Het is niet zo dat ik nu volledig zonder angst of tegenslag leef, een zekere vorm van angst hebben we ook allemaal wel. En wat betreft mijn hechtingsstoornis: ik ben nog steeds een gewoontedier en op vakantie gaan is een drama, maar ik durf comfortabel te zijn met mezelf, ben nu meer thuis bij mezelf. Dat gun ik anderen ook. Dát is wat mij drijft; hoe mooi is het, als je jezelf kunt bevrijden?’

Foto: Rona Lane Photography. Volg Johanna via Facebook, via Instagram en johannanolet.nl.

LEES OOK: HOE GAAT INTERIOR JUNKIE ELISAH JACOBS MET STRESS OM?

Volg je ons eigenlijk al op Facebook? Doen, vinden we leuk!