Working it out. Lucette: ‘Was het dan écht zo naïef van me, borstkankernazorg verbeteren?’

Lucette Vermeijden (30) is oprichter en eigenaar van Nazorg Borstkanker, een behandelconcept voor (ex-) borstkankerpatiënten. Na een behandeltraject in het ziekenhuis kunnen ze er terecht voor alle verschillende vormen van zorg. Van fysiotherapie, huidtherapie en psychosociale zorg tot diëtetiek/voedingsadvies. Therapievormen worden ook ‘los’ aangeboden.

Nazorg Borstkanker is vernieuwend en ‘challenged‘ de status quo op dit gebied. Was jij altijd al zo… eigengereid?
‘Als ik terugkijk op mijn jeugd, klopt dat denk ik wel. Er is een tape waarop ik als kind tegen een oom op een verjaardag zeg: ‘Welk snoepje wil jij nu? Niet nóg een blauwe, die heb je net ook al gehad.’ Was ik denk ik bezig met dat anderen ook nog recht hadden op een blauwe. Ik was nooit bang om tegen mensen in te gaan, ook niet als ze hoger stonden op de ‘autoriteitsladder’. En ik wilde altijd dingen verbeteren, als dat kon. Zo kan ik me bijvoorbeeld ook herinneren dat ik me op de middelbare school ergerde aan het feit dat er vaak op geen enkel damestoilet wc-papier was. Ik kon dan mijn ‘zaak’ echt vurig bepleiten, zo van: dat kan toch niet, meisjes in de puberteit, die lopen al niet over van het zelfvertrouwen, zonder zoiets simpels hygiënisch als toiletpapier laten zitten?’

Hoe kwam je op het idee voor Nazorg Borstkanker?
‘Toen ik ging studeren wist ik eigenlijk al dat ik iets wilde doen op een gebied dat nog volop in ontwikkeling was. En ik wilde iets verbeteren. Toen de zus van mijn oma eens vertelde over de studie huidtherapie voelde ik meteen: dat is het. Dat was nog zo’n onontgonnen gebied. Tijdens mijn stage kwam ik in contact met borstkankerpatiënten. Toen bleek dat er op het gebied van nazorg bedroevend weinig was. Heb je borstkanker of heb je borstkanker gehad, en dan… dan niks. Dat kon zo niet, vond ik, ik voelde de dringende behoefte daar verandering in aan te brengen. Het interessante: voor iedereen ligt die zoiets meemaakt ligt het ook anders. Sommige vrouwen hebben huidtherapie nodig, anderen willen dieetadviezen of psychologische ondersteuning, pilates of yoga. Of een combinatie. Alles kan bij ons, het is op maat. Zo hoort het ook, vind ik, iedere persoon is uniek en heeft unieke behoeften.’

En het liep meteen storm?
‘Dat hoopte ik natuurlijk wel, maar de realiteit was weerbarstiger. Het bleek dat bestaande ziekenhuizen niet stonden te springen om door te verwijzen. De zorg was een logger en vernieuwingsschuwer systeem dan ik had verwacht. Ze zagen me niet als zorgverbeteraar, maar als ondernemer. Daar schrok ik erg van, maar ik besloot me er niet door te laten weerhouden, ik had een missie; de nazorg voor borstkanker in Nederland verbeteren. Zo ontstond ook het idee voor Jolie Care, lingerie voor vrouwen die borstkanker hebben gehad. Van het geld dat dat opbracht, zouden we dan weer kunnen investeren in onze zorg. Ik heb daar echt ontzettend veel tijd ingestoken, maar het liep in eerste instantie niet zoals gepland; ik had een partner naast me nodig, omdat ik natuurlijk ook nog Nazorg Borstkanker runde. Maar omdat de zorg dus zo’n log apparaat is, haakten een aantal mogelijke partners op het laatste moment af. Dat heeft me veel energie gekost; ik hield alle ballen hoog, Jolie Care, Nazorg Borstkanker… en ik werd net in die tijd ook zwanger. Dat was geweldig, maar wel heftig.’

Is er weleens een moment geweest dat je erdoorheen zat?
‘Net na de geboorte van mijn dochter Jade had ik het wel moeilijk. Het was echt heerlijk met haar, maar dat was ook net in die tijd dat het zo zwaar was met Jolie Care en Nazorg Borstkanker. Dan ga je na je verlof dus weer aan het werk vanuit die positie. Ik ging ook veel te snel weer aan de slag. En ik merkte dat ik af dreef van mijn kern; in plaats van dat ik het op mijn manier deed, ging ik uiteindelijk in het logge zorgsysteem mee. Maar dat paste helemaal niet bij me. Mijn lontje werd korter, ik raakte echt gestrest. Ik heb toen echt weleens huilend op de bank gezeten; hoe keer ik dit, was het dan écht zo naïef van me, de nazorg voor borstkankerpatiënten verbeteren? Ik wist niet of ik zo wel door wilde, wel door kón.’

Hoe ben je daar uitgekomen dan?
‘Dat heeft gelukkig niet lang geduurd; mijn missie is groter dan mijn wanhoop was. Ik geloof hier heilig in, dat die nazorg zoveel beter kan. Als je pioniert gaat dat niet altijd vlekkeloos, maar ik moet en zal dit verbeteren. Voor al die vrouwen. Dan laat ik me niet uit het veld slaan omdat het niet precies loopt zoals ik had gehoopt. Juist dat ik me hierom zo kwaad kon maken, betekent dat er nog heel veel werk aan de winkel is. Het bijzondere; enige tijd geleden kwam er een kentering. Steeds meer vrouwen kwamen bij ons terecht, juist doordat andere vrouwen hen het hadden aangeraden. De vrouwen zelf zorgen nu dus voor die verandering in het zorgsysteem. Dat is fantastisch…’

LEES MEER: over dapper gesproken: lees hier ‘Feel the fear en doe het lekker tóch!’

Heeft moederschap je veranderd?
‘Jade is nu zeven maanden en ik ben wel veranderd, ja. Ik ben bewuster, weet nog beter prioriteiten te stellen. Eerst kom ik, dan mijn dochter, dan mijn werk, daarna mijn man en tot slot het huishouden. Ik heb de afgelopen tijd ook geleerd dat ‘even tussendoor’ helemaal niet productief is. Je kent het wel: ‘ik ben met mijn kind, maar ik beantwoord tegenwoordig ook nog tig mailtjes’. Ik doe liever dingen met mijn volledige aandacht. Werk ik, dan werk ik ook echt. Maar ben ik met Jade, dan ben ik ook echt met Jade.’

Hoe houd jij zelf balans?
‘Sporten, pilates. Zonder heb ik echt veel minder veerkracht, voel ik de stress tussen mijn schouderbladen en ga ik op een gegeven moment als een kip zonder kop te werk. Door te sporten houd ik focus. Ik doe het twee keer per week.’

Tips voor anderen, om in balans te blijven?
‘Maak tijd voor jezelf, dat is echt heel belangrijk. Ik doe dat dus bijvoorbeeld door te sporten. Wat mijn leven echt wel heeft veranderd, is een cursus ademtherapie, The Art of Breathing heette dat. Je verwacht het totaal niet, maar door bepaalde ademhalingstechnieken kun je echt zo zen worden, dat je dingen letterlijk en figuurlijk heel anders ziet. Ik kan het iedereen aanraden dat zelf eens te ondervinden.’

LEES OOK: #workingitout Daphne: ‘Toen het rustiger werd, wist ik niet hoe daarmee om te gaan’

Volg je ons al op Facebook? We love that!