Jacqueline van Lieshout: ‘Mijn eigen poison of choice was wijn’

Detoxcoach en auteur Jacqueline van Lieshout schreef het boek ‘Het Relaxdieet’. Maar… wat is dat eigenlijk precies, een relaxdieet?

Een vraag om mee te beginnen: wat heeft de meest negatieve invloed op ons gewicht?
Stress, daar ben ik van overtuigd. Onder stress heb je meer behoefte aan snaaien en houdt je lichaam bijvoorbeeld sneller buikvet vast door hormonale veranderingen. Dat is dan ook mede waar dit boek over gaat: stress. Maar ik denk ook dat we enorm hoge eisen aan onszelf stellen, op alle niveaus. Het is tijd om eens echt naar onszelf te kijken, naar wat we écht nodig hebben. En dat is vaak niet die zak chips, maar iets anders.’

Het probleem ligt niet zozeer in wat we eten, maar meer in het waarom en het hoe

Toen ik ‘Het Relaxdieet’ kreeg toegestuurd van jouw uitgeverij, was ik een beetje verrast. Door de titel verwachtte ik een dieetboek.
‘Dat begrijp ik, maar dat is het inderdaad níet. Niet op de klassieke manier. Ik kan wel komen met het vijfhonderste boek met havermout ontbijtjes, maar het probleem ligt niet zozeer in wat we eten, maar meer in het waarom en het hoe. Mijn boodschap is: we moeten weer leren luisteren naar de behoeften van ons lichaam. En die zijn heel individueel. Tuurlijk mag je eten wat je wilt. Maar waaróm eet je? Omdat je even wilt vluchten, moe bent, chagrijnig, gestrest? En: eet je om zes uur omdat dat zo hoort? Eet je je bord leeg omdat je vindt dat dat moet? We zijn het gevoel met ons eigen lichaam daar helemaal in kwijtgeraakt. Ik pleit er in ‘Het Relaxdieet’ voor om daar weer meer naar te luisteren. Pas dan val je duurzaam af, bovendien maak je waarschijnlijk veel gezondere keuzes als je écht naar je lichaam zou luisteren.’

Hoe kwam je op het idee van ‘Het Relaxdieet’?
‘Ik speelde al een tijd met dit boek in mijn hoofd. Eigenlijk was de directe aanleiding een ochtend toen mijn dochter drie jaar was, vier jaar geleden. Ik was zo’n moeder die alle bordjes in de lucht wilde houden. Keihard werken, boeken schrijven, een goede moeder zijn, ik wilde borstvoeding geven, ook nog een leuke vriendin en partner zijn… ik eiste veel te veel van mezelf. En dus vluchtte ik in andere dingen, om op de been te blijven. Vette tosti’s bijvoorbeeld. Ik wist dat dat niet goed was, ik wilde onderzoeken waarom we dat doen. En toen viel het kwartje: dit is een boek.’

Je voelt aan je water dat als jij tig Kit Kat’s naar binnen stouwt, dat níet goed voor jezelf zorgen is

En?
‘Je voelt aan je water dat als jij tig Kit Kat’s naar binnen stouwt, dat níet goed voor jezelf zorgen is. Maar we doen het toch, omdat het even een fijn gevoel geeft. Een sterk staaltje cognitieve dissonantie.’

Met dit boek mag je dus niet Kit Kats naar binnen stouwen?
‘Natuurlijk mag álles. Maar het gaat erom waarom je het doet. Dat is iets waar we vaker bij stil moeten staan. Eet die Kit Kat, maar geniet er dan ook van. Eet het niet om iets ‘weg te eten’, maar omdat je echt op dat moment dat wilt eten. En geniet er dan ook van.’

Ik drink elke ochtend twee, soms zelfs drie koppen koffie. Is dat slecht? Ik doe het vooral omdat het koffiemoment echt een moment van ons gezin is. We zitten dan op bed, kletsen over de dag die komen gaat…
‘Twee koppen koffie gaan je leven niet verwoesten. En ik hoor aan je dat je er bewust bij stilstaat. Dat dit bij jouw wakker worden proces hoort. Waarschijnlijk zou je je ook kunnen aanwennen om thee te drinken toch? Dan gaat het dus echt om het moment.’

Laten we eerlijk zijn: alcohol is een sociaal geaccepteerde harddrug

Ja, dat klopt. Ik denk dat ik het ook met thee zou kunnen. Hoe zit dat met alcohol?
‘Alcohol is iets waar mensen heel vaak in vluchten. Maar laten we eerlijk zijn: het is een sociaal geaccepteerde harddrug. Het is écht slecht voor je. Onlangs is bijvoorbeeld aangetoond dat regelmatig alcohol drinken de kans op borstkanker verhoogt. Vroeger dronk ik, net zoals zoveel mensen, ’s avonds regelmatig een wijntje. Had ik verdiend, vond ik. Maar ik had het ook nódig, dat te doen. Dat merkte ik vooral toen er iets heftigs gebeurde in mijn leven.’

Vertel?
‘Mijn man kreeg een hartaanval, hij was pas 42 jaar. Vrij snel daarna werd hij geopereerd, gelukkig. Twee weken na die operatie zijn we naar Terschelling gegaan. En van de weeromstuit, van de vreselijke schrik, dronken we meer dan we normaal zouden doen. Al rond lunchtijd bestelde ik dan een glas wijn. Ik vond dat dat mocht, tegen de schok van wat er was gebeurd. Toen het lichaam van mijn man de wijntjes niet trok, kwamen we bij de eerste hulp terecht. De arts aldaar drukte ons met de neus op de feiten: ‘Waar zijn jullie nou mee bezig?’ Opeens drong tot me door: alcohol is een sociaal smeermiddel, maar ook een poison of choice. Míjn poison of choice. Ik moest ermee stoppen en wel meteen.’

Poison of choice?
‘Vaak hebben mensen de neiging om ergens in te vluchten als het moeilijk wordt. Dat kan zoetigheid zijn, maar ook zoute dingen, alcohol… Je eet of drinkt dan niet omdat je er zin in hebt, maar om andere dingen tijdelijk weg te stoppen.’

Mensen vinden het écht vreemd als je een cola bestelt in plaats van wijn

Jij stopte dus met jouw poison of choice. Hoe reageerden mensen daarop?
‘Pas tóen drong tot me door hoe normaal alcohol is in het dagelijks leven. Het is écht vreemd als je een cola bestelt. Mensen dringen echt aan: joh, doe niet zo ongezellig. Maar ik ben blij dat ik ben gestopt. Al was het eerst wel moeilijk. Ik kon me niet langer wikkelen in mijn ‘deken van rood fluweel’, zoals ik een licht alcoholroesje altijd ervoer. Ik moest nu onder die deken uit, head on dealen met dingen die ik moeilijk vond.s’

En hoe was dat?
‘Ik heb echt weleens in de keuken staan huilen omdat ik niks liever wilde dan een groot glas wijn. Zo’n zomerse zondagmiddag, als iedereen op het terras zat met een glas rosé. Vond ik vreselijk moeilijk. Maar ik ging dan gewoon door die huilbui heen. Ik kreeg inzichten, doordat ik stopte met het vluchten en het beest in de ogen keek, leerde omgaan met de dingen die ik moeilijk vond, zoals stress. Ik kan het iedereen aanraden bij zichzelf te rade te gaan als je het gevoel hebt dat je ergens je heil in zoekt. Je heil moet je namelijk vinden in jezelf, uiteindelijk.’
(Foto Jacqueline van Lieshout: Bart Honigh)

Detoxcoach Jacqueline van Lieshout is auteur van verschillende bestsellers op het gebied van voeding, zoals ‘In 28 dagen van gifbelt naar tempel’, ‘Het tempelkookboek’, ‘Geniet ervan…?’ (over moederschap), ‘Detox coach’ en ‘Ontwijnen’ (zie ook ontwijnen.nl). Haar nieuwste boek ‘Het Relaxdieet’ is net uit.

LEES OOK: DEZE 5 EMOTIONELE GEWOONTES LEER JE MAAR BETER AF, ZE ONDERMIJNEN JE GELUK!