Waarom ik slecht ben in Instagram – en dat juist niet erg is

Als ik naar sommige feeds van andere mensen kijk, lijkt het erop that I suck at Instagram. En dat is niet erg. Juist niet, eigenlijk.

Ik scrollde vandaag weer eens door Instagram. Bezocht wat profielen. En keek toen naar mijn eigen feed. En moest concluderen: I suck at Instagram. Perfect opgebouwde feeds, waarin quote, beeld en stilleven perfect worden afgewisseld, zodat er een prachtige eenheid ontstaat als je een profiel opent. Waanzinnig camerawerk, waarbij er consistent voor een bepaald filter en een bepaalde beeldtaal wordt gekozen. Foto’s die lijken te zijn gemaakt bij professionele Instagramfotoshoots (op de één of andere manier is er toch echt zoiets als ‘Instabeeld’, denk aan ballonnen, koppen thee en ins blaue hinein dagdromen in een stuk idyillische natuur dat ík in elk geval nooit tegenkom bij mijn wandelingen). Waarom ik ‘slecht’ ben in Instagram, is best simpel te verklaren. Een aantal manieren om er ‘slecht’ in te zijn heb ik op een rijtje gezet…

1. Wees lui

Enfin. Als ik dan naar mezelf kijk: ik ben gewoon best wel lui op dit gebied. Ten eerste héb ik wel een goede camera (waar ik mijn video’s mee opneem), maar ik ben te beroerd om die uit de verpakking te halen, hem op een statief te zetten en dan foto’s van mezelf te maken. Ook kwam ik er pas laatst achter dat je bepaalde dingen weg zou kunnen werken door een app, daylight geloof ik? Maar… jezus. Waaróm? Schrikken mensen zich straks te pletter als ze me in het echt tegenkomen!

2. Wees eerlijk

Daarnaast ben ik gewoon ook te eerlijk. Ik heb bijvoorbeeld echt niet altijd make-up op. En in mijn posts dus vaak ook niet. Dat is niet echt bewust, I just couldn’t care less.

3. Wees kwetsbaar

Volkskrant publiceerde er een geweldig artikel over, ‘Het jaar van de geregisseerde kwetsbaarheid’, dat erover ging dat influencers er tegenwoordig een soort salesmoment van maken zich zogenaamd kwetsbaar op te stellen, maar dan wél met natuurlijk een geweldig filter en een salesdoel. Als ik iets deel over een rotmoment, bijvoorbeeld die dag dat ik superlage suikers had (ik heb diabetes type 1), zeg ik gewoon wat ik op mijn hart heb (en ga ik niet mooi opzitten voor de foto) en is het geen onderdeel van een uitgekiende online strategie.

4. Wees onregelmatig

Er zijn mensen die elke dag posten. Moet er niet aan denken. ‘Ja, maar anders komen mensen niet op je pagina terecht’. Ik mag toch hopen dat alleen frequentie niet is waar je het van moet hebben.

5. Deel niet alles

Er zijn mensen die álles vastleggen in hun stories. Daar ben ik dus ook al zo slecht in. Ik vergeet namelijk heel vaak dat ik überhaupt een telefoon heb. Laat staan dat ik erover nadenk om iets vast te leggen als ik er mee bezig ben. Tijdens mijn fotoshoot voor JAN bijvoorbeeld, was ik precies dáár mee bezig: een fotoshoot voor JAN. Naderhand zei een intern stemmetje: ‘Oh… dit was dus echt zoiets geweest wat je in je stories had moeten vastleggen!’ Tot een ander stemmetje zei: MAAR WAAROM? DAT HOEFT TOCH NIET? JE MOET VERDOMME HELEMAAL NIKS. Ik had júist zo genoten van die dag omdat ik daar, ter plekken wás. Echt. En helemaal.

6. Wees jezelf

Ik heb geen strategie over ‘hoe ik overkom’, ik ben gewoon wie ik ben, met alle goede en slechte kanten die daarbij horen. Ik heb weleens iemand hardop een hele contentstrategie horen uitdenken over hoe die persoon zichzelf wilde profileren op social media. Het moest natuurlijk wél overkomen alsof die persoon echt supergoed bezig was, zich omringde met allerlei succesvolle mensen en het leven he-le-maal voor elkaar had. Of dat de realiteit was, deed niet terzake, het ging om het imago. Ook heb ik weleens iemand horen praten over dat een bepaalde post hem of haar (laat ik even in het midden) imago kon schaden, want ja: iedereen had toch een beeld van een onbreekbaar mensch. Imago, schmimago. Je houdt het niet vol om je zo anders voor te doen dan je bent. En houd je het wél vol, dan gaan mensen er op een gegeven moment genadeloos doorheen prikken. Bovendien kost het je zó veel energie om niet samen te vallen met wie je bent, die energie kun je veel beter gebruiken.

Laten we allemaal eens wat vaker sucken at Instagram

Ben ik slecht in instagram? Volgens de grote gemene deler van ‘HET INSTA IDEAALBEELD’ waarschijnlijk nogal. Is dat erg? NEE NATUURLIJK NIET. Ik zou het anders willen zeggen: laten we allemaal eens wat vaker sucken at Instagram. Júist. Ik denk namelijk dat het ideale plaatje waarmee we elkaar om de oren slaan heel schadelijk is voor onze moraal. Een jongere generatie groeit óp met het idee dat dit normaal is: dat je alles wat je doet moet delen, dat iedereen een perfect leven heeft (wat dus pertinente onzin is) en dat, als je je niet houdt aan wat een algoritme graag wil (regelmatig posten), je leven niet gezien wordt en dat je er op de één of andere manier dús niet toe doet.

Ertoe doen zit hem in de arm die je om een vriendin heen slaat

Maar ‘ertoe doen’ zit hem helemaal niet in wat je allemaal deelt, waar dan ook. Het zit hem in de arm die je heenslaat om die vriendin die er even doorheen zit. Het zit hem in het moment dat je glimlachte naar die oude man bij de bushalte. Het moment dat je gewoon even helemaal alleen van de zon zat te genieten. Je hoeft niets te zijn of te delen om ertoe te doen. Er zijn helemaal geen voorwaarden verbonden aan ‘iets waard zijn’, gewoon er zijn is al genoeg om je bestaansrecht te geven. Dat zouden we weer moeten leren…

Maaike Helmer is oprichter van multimedia uitgeverij STRESSED OUT en auteur van ‘NIETS, mijn zoektocht naar innerlijke rust in tijden van alles’ (o.a. bekend uit Vrouw/Telegraaf, Grazia, Koffietijd en De Volkskrant). Binnenkort volgen e-courses en Masterclasses om zelf meer innerlijke rust in je leven te krijgen. Schrijf je in voor de Minder Stress Mail, dan houden we je op de hoogte. 

LEES OOK: ECHT ZIJN ONLINE, WAAROM WE DAT MEER MOETEN DOEN…

Wil jij meer innerlijke rust? Het boek 'NIETS' is nu te koop!

Topmodel | Diabetes type 1 | Coma | Journalist | Burn out | Spirituele crisis.
‘NIETS, mijn zoektocht naar innerlijke rust in tijden van alles.


'Een mooi en eerlijk boek met een groot inzicht' – Roos Schlikker, schrijver

'Een aanrader voor iedereen die met stress te maken heeft' - Eline van der Boog/elineschrijfthier.nl, HEBBAN-recensent

'Mooi, aangrijpend, kwetsbaar, intiem en moedig' - Saskia Smith, journalist

post

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *